อยู่ดีๆก็คิดถึงท่านแม่ขึ้นมา ขอแต่งกลอนที่มีลีลาไม่ด้อยไปกว่า บทกวีต่วนเกอสิง ของโจโฉ

ระลึกคุณมารดา  อุ่นอุราค่าน้ำนม

(บทกวีจากวีรกรรมของทุกท่านที่ปฎิบัติต่อข้าน้อยดั่งลูกในอุทร)

ระ  รื่นใจทุกทีในอ้อมอก

ลึก  ล้ำรสพระคุณในอกแม่

คุณ  ค่าเหลือคณนาน้ำนมแท้

มารดา  แม่มอบให้อิ่มใจเอย

อุ่น  ในปากทุกครั้งที่ลูกดื่ม

อุรา  ชื่นรื่นใจหาใดเปรียบ

ค่า  สิ่งอื่นใดใดไม่อาจเทียบ

น้ำนม  เปรียบน้ำทิพจากแม่เอย 

ระ  ลึกถึงคราใดหัวใจสั่น

ลึก  ลึกหวั่นถึงวันข้างหน้าอยู่

คุณ  ของแม่แด่ลูกน้อยคอยค้ำชู

มารดา  ผู้มีคุณต้องจากไป

อุ่น  นมแม่ตรึงหัวใจของลูกอยู่

อุรา  รู้ตรึงใจไม่ไกลหนี

ค่า  มากล้นจะตอบแทนยังไงดี

น้ำนม  นี้ลูกแม่มิลืมเอย